سوره
آیه
جزء
صفحه
ترجمه
نمایش براساس مصحف
قرائت
قلم
حفظ

جزء بیست و نهم

سوره مرسلات

w
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ1
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ2
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ3
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ4
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ5
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰا6
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا7
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰا8
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا9
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰا10
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا11
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا12
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا13
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰا14
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا15
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا16
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰا17
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا18
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰا19
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا20
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا21
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابࣰا22
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰا23
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا24
إِلَّا حَمِيمࣰا وَغَسَّاقࣰا25
جَزَآءࣰ وِفَاقًا26
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰا27
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰا28
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰا29
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا30
جزء سی‌ام
سوره مرسلات
w
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است و مهربانى‌اش هميشگى
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ1
دربارۀ چه چيز از يكديگر مى‌پرسند؟1
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ2
از آن خبر بزرگ قيامت كبرى2
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ3
كه همواره دربارۀ آن با يكديگر اختلاف دارند كه واقع مى‌شود يا نه‌؟3
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ4
نه چنين است [كه مى‌پندارند] به زودى [به حتمى بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد4
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ5
باز هم نه چنين است [كه مى‌پندارند] به زودى [به حتمى بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد5
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰا6
آيا زمين را بستر آرامش قرار نداديم‌؟6
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا7
و كوه‌ها را ميخ‌هايى براى استوارى آن‌؟7
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰا8
و شما را جفت‌هايى [به صورت نر و ماده] آفريديم8
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا9
و خوابتان را مايۀ استراحت و آرامش [و تمدّد اعصاب] قرار داديم9
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰا10
و شب راپوششى10
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا11
و روز را وسيلۀ معاش مقرّر كرديم11
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا12
و بر فرازتان هفت آسمان استوار بنا نهاديم12
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا13
و چراغى روشن و حرارت‌زا پديد آورديم13
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰا14
و از ابرهاى متراكم و باران‌زا آبى ريزان نازل كرديم14
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا15
تا به وسيلۀ آن دانه و گياه برويانيم15
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا16
و باغ‌هايى از درختان به هم پيچيده و انبوه بيرون آوريم16
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰا17
بى‌ترديد روز داورى وعده‌گاه است17
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا18
روزى كه در صور مى‌دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر مى‌آييد18
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰا19
و آسمان گشوده مى‌شود، پس به صورت درهايى درمى‌آيد19
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا20
و كوه‌ها را [از جاى خود] روان كنند و سرابى شوند!20
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا21
بى‌ترديد دوزخ كمين‌گاه است21
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابࣰا22
براى سركشان و طاغيان جاى بازگشت است22
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰا23
روزگارى دراز در آن بمانند23
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا24
در آنجا نه خنكى هوا مى‌چشند و نه آشاميدنى باب طبع24
إِلَّا حَمِيمࣰا وَغَسَّاقࣰا25
مگر آب جوشان و چركاب و خونابه‌اى از بدن دوزخيان25
جَزَآءࣰ وِفَاقًا26
پاداشى است مناسب اعمالشان26
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰا27
اينان بودند كه به [روز] حساب اميدى نداشتند27
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰا28
و آيات ما را به شدت و با همۀ وجود انكار مى‌كردند28
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰا29
و [ما] همه چيز را [از خوبى و بدى آنان] برشمرده و در نامۀ اعمالشان ثبت كرده‌ايم29
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا30
[در قيامت به آنان مى‌گوييم:] پس بچشيد كه هرگز جز عذاب بر شما نيفزاييم30