surah
surah name
Type0
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ1
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ2
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ3
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ4
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ5
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ6
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ7
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ8
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ9
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ10
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ11
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ12
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ13
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ14
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ15
نَاصِيَةࣲ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةࣲ16
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ17
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ18
كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب19
translate
commentary
hadith
vocabulary
proper name
subjects
analyze
related verses
verses in books
Type
اشخاص1
پیامبران1
فرشته و دیو1
نام های خدا1
4 items(s) were found
سَنَدْعُ اَلزَّبٰانِيَةَ
أبوجهل عمرو بن هشام
group: اشخاص, type: ضمير
{أبوجهل عمرو بن هشام} ابوجهل: ابوالحكم، عمرو بن هشام بن مغيره از بزرگان مكّه و از دشمنان سرسخت پيامبر. وى از قبيله بنى مخزوم و به ابوجهل مشهور بود و در انتساب به مادرش، ابن الحنظليه ناميده شده است. اطلاعات ما اززمان ولادت و زندگى او پيش از ظهور اسلام، چندان نيست. بعضى او را هم سن پيامبر صلى...
سَنَدْعُ اَلزَّبٰانِيَةَ
رسول اعظم(محمد، احمد) صلی الله علیه و آله
group: پیامبران, type: ضمير
{محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله} پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد بن عبدالله (صلى الله عليه و آله)، آخرین فرستاده خدا، سفیر رحمت و مغفرت، صاحب کتاب و شریعت و ... آشنای هر مسلمان، بلکه متدینان به همه ادیان است. در قرآن کریم، با تعابیری چون رسول، نبی، بشیر، نذیر، سراج وهّاج، رحمة للعالمین، احمد،...
سَنَدْعُ
خداوند سبحان
group: نام های خدا, type: ضمير
{اللَّه(جل جلاله وعظم شأنه)} اللّه: خدا، واجب الوجود و ذات جامع همه اوصاف كمال . اللّه اسم عَلَم (خاص) براى ذات واجب الوجودِ جامع همه اوصاف كمال است.[1] شايد بتوان برابر اين واژه را در فارسى كلمه «خدا» دانست. معادل اين واژه در برخى زبانهاى ديگر چنين است: هندى: «خِدا»، عبرى: «الوهيم» (به صيغه جمع...
اَلزَّبٰانِيَةَ
زبانیه
group: فرشته و دیو, type: علم
{زَبانیه} زبانية، جمع «زِبنيه» (به كسر زاء) در اصل به معنى مأمورين انتظامى، از ماده «زَبن» به معنى دفع كردن و صدمه زدن و دور ساختن است. این واژه تنها یک بار در قرآن کریم ذکر شده است؛ «سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ؛ ما هم به زودى مأموران آتش دوزخ را فرا مى خوانيم ».[1] منبع: تفسير نمونه، ج 27، ص174 ؛ با...