surah
surah name
book0
Type0
language0
religion0
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ1
إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصࣰا لَّهُ ٱلدِّينَ2
أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبࣱ كَفَّارࣱ3
لَّوۡ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدࣰا لَّٱصۡطَفَىٰ مِمَّا يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ سُبۡحَٰنَهُۥۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ4
خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيۡلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيۡلِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلࣱّ يَجۡرِي لِأَجَلࣲ مُّسَمًّىۗ أَلَا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفَّـٰرُ5
خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسࣲ وَٰحِدَةࣲ ثُمَّ جَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ ثَمَٰنِيَةَ أَزۡوَٰجࣲۚ يَخۡلُقُكُمۡ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡ خَلۡقࣰا مِّنۢ بَعۡدِ خَلۡقࣲ فِي ظُلُمَٰتࣲ ثَلَٰثࣲۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ ٱلۡمُلۡكُۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُصۡرَفُونَ6
إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ7
وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرࣱّ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةࣰ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادࣰا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ8
أَمَّنۡ هُوَ قَٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ سَاجِدࣰا وَقَآئِمࣰا يَحۡذَرُ ٱلۡأٓخِرَةَ وَيَرۡجُواْ رَحۡمَةَ رَبِّهِۦۗ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ9
قُلۡ يَٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةࣱۗ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابࣲ10
قُلۡ إِنِّيٓ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ مُخۡلِصࣰا لَّهُ ٱلدِّينَ11
وَأُمِرۡتُ لِأَنۡ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ12
قُلۡ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ13
قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصࣰا لَّهُۥ دِينِي14
فَٱعۡبُدُواْ مَا شِئۡتُم مِّن دُونِهِۦۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِينُ15
لَهُم مِّن فَوۡقِهِمۡ ظُلَلࣱ مِّنَ ٱلنَّارِ وَمِن تَحۡتِهِمۡ ظُلَلࣱۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ ٱللَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥۚ يَٰعِبَادِ فَٱتَّقُونِ16
وَٱلَّذِينَ ٱجۡتَنَبُواْ ٱلطَّـٰغُوتَ أَن يَعۡبُدُوهَا وَأَنَابُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ لَهُمُ ٱلۡبُشۡرَىٰۚ فَبَشِّرۡ عِبَادِ17
ٱلَّذِينَ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقَوۡلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحۡسَنَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَىٰهُمُ ٱللَّهُۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ18
أَفَمَنۡ حَقَّ عَلَيۡهِ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي ٱلنَّارِ19
لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ غُرَفࣱ مِّن فَوۡقِهَا غُرَفࣱ مَّبۡنِيَّةࣱ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ لَا يُخۡلِفُ ٱللَّهُ ٱلۡمِيعَادَ20
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ فَسَلَكَهُۥ يَنَٰبِيعَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعࣰا مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرࣰّا ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ حُطَٰمًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ21
أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورࣲ مِّن رَّبِّهِۦۚ فَوَيۡلࣱ لِّلۡقَٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ22
ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحۡسَنَ ٱلۡحَدِيثِ كِتَٰبࣰا مُّتَشَٰبِهࣰا مَّثَانِيَ تَقۡشَعِرُّ مِنۡهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمۡ وَقُلُوبُهُمۡ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٍ23
أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجۡهِهِۦ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَقِيلَ لِلظَّـٰلِمِينَ ذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡسِبُونَ24
كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَأَتَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَشۡعُرُونَ25
فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلۡخِزۡيَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ26
وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلࣲ لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ27
قُرۡءَانًا عَرَبِيًّا غَيۡرَ ذِي عِوَجࣲ لَّعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ28
ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلࣰا رَّجُلࣰا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَٰكِسُونَ وَرَجُلࣰا سَلَمࣰا لِّرَجُلٍ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ29
إِنَّكَ مَيِّتࣱ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ30
ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عِندَ رَبِّكُمۡ تَخۡتَصِمُونَ31
فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَبَ عَلَى ٱللَّهِ وَكَذَّبَ بِٱلصِّدۡقِ إِذۡ جَآءَهُۥٓۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوࣰى لِّلۡكَٰفِرِينَ32
وَٱلَّذِي جَآءَ بِٱلصِّدۡقِ وَصَدَّقَ بِهِۦٓ ۙأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ33
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ34
لِيُكَفِّرَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَهُمۡ أَجۡرَهُم بِأَحۡسَنِ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ35
أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِكَافٍ عَبۡدَهُۥۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادࣲ36
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّضِلٍّۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِعَزِيزࣲ ذِي ٱنتِقَامࣲ37
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ38
قُلۡ يَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَٰمِلࣱۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ39
مَن يَأۡتِيهِ عَذَابࣱ يُخۡزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيۡهِ عَذَابࣱ مُّقِيمٌ40
إِنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ لِلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِوَكِيلٍ41
ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلࣲ مُّسَمًّىۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ يَتَفَكَّرُونَ42
أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُفَعَآءَۚ قُلۡ أَوَلَوۡ كَانُواْ لَا يَمۡلِكُونَ شَيۡـࣰٔا وَلَا يَعۡقِلُونَ43
قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَٰعَةُ جَمِيعࣰاۖ لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ44
وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ45
قُلِ ٱللَّهُمَّ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ46
وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يَكُونُواْ يَحۡتَسِبُونَ47
وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ48
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرࣱّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةࣰ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةࣱ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ49
قَدۡ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ50
فَأَصَابَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْۚ وَٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ هَـٰٓؤُلَآءِ سَيُصِيبُهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَمَا هُم بِمُعۡجِزِينَ51
أَوَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ يُؤۡمِنُونَ52
قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ53
وَأَنِيبُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَأَسۡلِمُواْ لَهُۥ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ54
وَٱتَّبِعُوٓاْ أَحۡسَنَ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ بَغۡتَةࣰ وَأَنتُمۡ لَا تَشۡعُرُونَ55
أَن تَقُولَ نَفۡسࣱ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ56
أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ57
أَوۡ تَقُولَ حِينَ تَرَى ٱلۡعَذَابَ لَوۡ أَنَّ لِي كَرَّةࣰ فَأَكُونَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ58
بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ59
وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تَرَى ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى ٱللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوࣰى لِّلۡمُتَكَبِّرِينَ60
وَيُنَجِّي ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ بِمَفَازَتِهِمۡ لَا يَمَسُّهُمُ ٱلسُّوٓءُ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ61
ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءࣲۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ وَكِيلࣱ62
لَّهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ63
قُلۡ أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَأۡمُرُوٓنِّيٓ أَعۡبُدُ أَيُّهَا ٱلۡجَٰهِلُونَ64
وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ65
بَلِ ٱللَّهَ فَٱعۡبُدۡ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ66
وَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ وَٱلۡأَرۡضُ جَمِيعࣰا قَبۡضَتُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُ مَطۡوِيَّـٰتُۢ بِيَمِينِهِۦۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ67
وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخۡرَىٰ فَإِذَا هُمۡ قِيَامࣱ يَنظُرُونَ68
وَأَشۡرَقَتِ ٱلۡأَرۡضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ وَجِاْيٓءَ بِٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ69
وَوُفِّيَتۡ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّا عَمِلَتۡ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَا يَفۡعَلُونَ70
وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلࣱ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ71
قِيلَ ٱدۡخُلُوٓاْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ فَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلۡمُتَكَبِّرِينَ72
وَسِيقَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ إِلَى ٱلۡجَنَّةِ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا وَفُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَا سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡ طِبۡتُمۡ فَٱدۡخُلُوهَا خَٰلِدِينَ73
وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي صَدَقَنَا وَعۡدَهُۥ وَأَوۡرَثَنَا ٱلۡأَرۡضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلۡجَنَّةِ حَيۡثُ نَشَآءُۖ فَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَٰمِلِينَ74
وَتَرَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ75
translate
commentary
hadith
vocabulary
proper name
subjects
analyze
related verses
verses in books
Filter by book
book
Farsi - Payandeh1
Farsi - Kaviyan-pour1
Farsi - Meshkini1
Farsi - Makarem1
Farsi - Elahi Qomshei1
Farsi - Ayati1
Farsi - Mo'ezzi1
Farsi - Ansariyan1
Farsi - Rezaei1
Farsi - Mesbah-zadeh1
Farsi - Tashakkori1
Farsi - Garmaroudi1
Farsi - Rahnama1
Farsi - Farsi1
Farsi - Salavati1
Farsi - Culture and Knowledge Center1
Farsi - Aminiyan1
Farsi - Translation taken from Ahsan al-Hadith Exegesis1
Farsi - Translation taken from Persian translation of al-Tabari's Exegesis1
Farsi - Translation taken from Persian translation of Al-Mizan Exegesis1
Farsi - Dehlavi1
Farsi - Taheri1
Farsi - Yaseri1
Farsi - Sha'rani1
Farsi - Seraj1
Farsi - Translation taken from al-Nasafi Exegesis1
Farsi - Translation taken from Bayan al-Sa`adah Exegesis1
Farsi - Majd1
Farsi - Translation taken from Tafsir-e Asan1
Farsi - Translation taken from Tafsir-e Jame'1
Farsi - Translation taken from Hujjat al-Tafaseer1
Farsi - Translation taken from Khosravi's Exegesis1
Farsi - Translation taken from Ameli's Exegesis1
Farsi - Translation taken from Ravan-e Javid1
Farsi - Hojjati1
Farsi - Barzi1
Farsi - Translation taken from Nasafi Exegesis1
Farsi - Ansari1
Farsi - Arfa'1
Farsi - Fayzol-Eslam1
Farsi - Halabi1
Farsi - Pourjavadi1
Farsi - Sadeq Nawbari1
Farsi - Mojtabavi1
Farsi - Saffarzadeh1
Farsi - Khajavi1
Farsi - Ashrafi1
Farsi - Bahrampour1
Farsi - Translation of the Qur'an (10th/16th Century)1
Farsi - Translation taken from Jawami` al-Jami Exegesis1
Farsi - Translation taken from Tarjoman-e Forqan1
Farsi - Translation taken from Noor Exegesis (by Khorramdel)1
Farsi - Karami1
Farsi - Translation taken from Kashef Exegesis1
Farsi - Translation taken from Kalimatullah al-`Ulya1
Farsi - Yazdi1
Farsi - Translation taken from Noor Exegesis1
Farsi - Safavi1
Farsi - Haddad Adel1
Urdu - Jalandhari1
Chinese - Makin1
Bulgarian - Tovanov1
Japanese - A group of translators1
Russian - Krachkovsky1
Russian - Osmanov1
Russian - Valeriya1
Azerbaijani - Mehdiyev and Jafarl1
Polish - Bielawski1
Bosnian - Korkut1
Hausa - Mahmoud, Gumi1
Bengali - Zuhur al Haqq1
Tamili - Madani and Mubarak1
Indian - Farooq Khan and Nadvi1
Korean - Tshwy Young kyl1
Urdu - Jawadi1
Russina - Koliev1
Urdu - Najafi1
English - Shakir1
English - Irving1
English - Saffarzadeh1
English - Qarai1
English - Pickthall1
English - Muhammad and Samira1
English - Progressive Muslims1
English - Yousuf Ali1
English - Arberry1
Albanian - Sharif, Ahmadi1
German - Ahmadiyah1
German - Al-Azhar1
German - Zidan1
German - Muhammad1
German - Paret1
German - Khoury1
Spanish - Cortes1
Indonesian - A group of translators1
Italian - Piccardo1
Portuguese - El Hayek1
Turkish - ghadri chilik1
Turkish - Golpinarli1
Swahili - Barwani1
French - Fakhri1
French - Hamidullah 1
French - Masson1
Kurdish - Varli1
Malay - Mohammad, Basmeih1
English - Sarvar1
Esperanto - Teymouri1
Pashto - Abdul Vali Khan1
Turkish - Kavianpour1
English - Mir Ahmad Ali1
Tajik - Mullah Ahmad1
Urdu - Mir Ahmad Ali1
Uzbek - Mansour1
French - Gloton1
French - Hamza Boubaker1
Kurdish -Bamoki1
Farsi - Ebrahimi1
Swedish - Bernstrom1
Farsi - Maleki1
Urdu - Juna Garhi1
Farsi - Meybodi1
Farsi - Ostad Vali1
Farsi - Translation by ayatollahi1
Farsi - Rasuli Mahallati1
Farsi - Tarjuma e Quran e Muza e Pars1
Farsi - Tarjuma e Quran-e-Ghods1
Farsi - Shahin1
Farsi - Noor Al-din kashani1
Turkish - Suat Yildirim1
Farsi - Shaykh al-Hind1
Farsi - Translation taken from Rawd al-Jinan1
Farsi - Translation taken from Tarjeme-ye Tafsir Majma` al-Bayan1
Farsi - Translation taken from Makhzan al-`Irfan1
Farsi - Translation taken from Nasim Rahmat1
Farsi - Fazeli1
Farsi - Yazdan Panah1
Farsi - Emami1
Farsi - Iran panah1
Farsi - Translation taken from Atigh Neishabouri Exegesis1
Farsi - Shirvani1
Farsi - Translation taken from kusar Exegesis1
Farsi - Makarem1
Azerbaijani - Bunyadov1
English - Foroutan1
German - Bubenheim1
Farsi - Riaei1
Type
Semantic or Conceptual Translation of the Qur'an120
Extracted Translation of the Qur'an24
Verbal Translation of the Qur'an14
Free Translation of the Qur'an10
Ancient Translation of the Qur'an7
Versified Translation of the Qur'an3
Melodious Translation of the Qur'an2
language
Persian83
English12
German7
Urdu5
French5
Russian4
Turkish3
Azerbaijani2
Chinese1
Bulgarian1
Japanese1
Polish1
Bosnian1
Hausa1
Bengali1
Tamili1
Hindi1
Korean1
Albanian1
Spanish1
Esperanto1
Indonesian1
Italian1
Portuguese1
Swahili 1
Malay1
Kurdish1
Pashto1
Azari Turkish1
Tajik1
Uzbek1
Kurdish(latin)1
Swedish1
religion
Shi'a92
Sunni46
Christian8
146 items(s) were found

order:

defaultcentury
English - Arberry
Arberry,Arthur John, volume 1, page 0
When some affliction visits a man, he calls upon his Lord, turning to him; then when He confers on him a blessing from Him he forgets that he was calling to before and sets up compeers to God, to lead astray from His Way Say: Enjoy thy unbelief a little thou shalt be among the Inhabitants of the Fire(8)
English - Irving
Irving,Thomas Ballantine , volume 1, page 0
Whenever any trouble afflicts a man, he appeals to his Lord, showing his concern for Him; then when He confers some favor on him from Himself, he forgets what he had already been appealing to Him about, and sets up rivals for God so he may mislead [people] from His way. SAY: "Enjoy your disbelief for a little while; you will [soon] be an inmate of the Fire!" (8)
English - Mir Ahmad Ali
Mir Ahmad Ali, volume 0, page 0
8. When man is afflicted with adversity he turns to his Lord, and prays to Him. But when He bestows His favour on him, he forgets what he prayed for before, and sets up others as compeers of God to mislead (people) from His way. Say: "Take advantage of your denying for a while: You will be among the inmates of Hell. "
English - Muhammad and Samira
Ahmad,Mohammad - Ahmad, Samira , volume 1, page 0
And if harm touched the human, he called his Lord repenting/obeying to Him, then if he made him own a blessing/goodness from Him, he forgot what he was calling to Him from before, and he made/put to God equals (idols) to misguide from His way/path , say: "Live long/enjoy with your disbelief little , that you are from the fire's owners/company "(8)
English - Pickthall
Pickthall,Mohammed Marmaduke, volume 1, page 0
And when some hurt touched man, he cries unto his Lord, turning unto Him (repentant). Then, when He granted him a boon from Him he forgot that for which he cried unto Him before, and set up rivals to Allah that he may beguile (men) from his way. Say (O Muhammad, unto such an one): Take pleasure in thy disbelief a while. Lo! thou art of the owners of the Fire. (8)
English - Progressive Muslims
A group of translators, volume 1, page 0
And when the human being is afflicted with adversity, he implores his Lord, sincerely devoted to Him. But then, when He grants him a blessing from Him, he forgets his previous imploring, and sets up equals with God, in order to mislead others from His path. Say: "Enjoy your disbelief for a while; for you are of the dwellers of the Fire." (8)
English - Qarai
Qarai, Sayyid Ali Quli, volume 1, page 0
When distress befalls man, he supplicates his Lord, turning to Him penitently. Then, when He grants him a blessing from Himself, he forgets that for which he had supplicated Him before, and sets up equals to Allah that he may lead [people] astray from His way. Say, "Revel in your ingratitude for a while. Indeed you are among the inmates of the Fire."(8)
English - Foroutan
Foroutan،Behrouz, volume 0, page 0
When any harm befalls the human, he prays to his Lord turning to Him, [but] when God bestows a blessing [including wealth or good condition] on him,he forgets that he used to pray to Him for it before, and ascribes partners to Him to lead [people] astray fromHis path; [therefore,] say [to them], “Enjoy your disbelieffor a while [but be sure that] youwilldefinitely be of the dwellers of the Fire.”
English - Saffarzadeh
Tahereh, Saffarzadeh, volume 1, page 0
And when some disaster reaches man, He invokes to his Creator beseechingly And forgiveness-seeking, but after Allāh Bestows a Favour on him, he forgets The problem or pain for which he Invoked Allāh; and even considers rivals For Allāh in order to hinder people From His Way. Say [O, Messenger!]: To Such person: "Take pleasure in your Disbelief [in this world]; indeed you will Be one of the dwellers of the Hell in The Hereafter." BC}
English - Sarvar
Sarvar,Mohammad, volume 1, page 0
When the human being is afflicted with hardship, he starts to pray to his Lord and turns to Him in repentance. When God grants him a favor, he forgets the hardship about which he had prayed to God and starts to consider equal to God things that lead him astray from His path. (Muhammad), tell him, "You can only enjoy in your disbelief for a short time. You will certainly be a dweller of hell fire" . (8)
English - Shakir
Shakir,Mohammad Ali Habib, volume 1, page 0
"And when distress afflicts aáman, he calls upon his Lord, turning to Him frequently; then when He makes him possess aáfavor from Him, he forgets that for which he called upon Him before, and sets up rivals to Allah that he may cause (men) to stray off from His path" Say: Enjoy yourself in your ungratefulness aálittle Surely you are of the Inmates of the Fire(8)
English - Yousuf Ali
Yousuf Ali,Abdallah, volume 1, page 0
When some trouble toucheth man, he crieth unto his Lord, turning to Him in repentance: but when He bestoweth a favor upon him as from Himself, ( man ) doth forget what he cried and prayed for before, and he doth set up rivals unto Allah, thus misleading others from Allah's Path. Say, "Enjoy thy disbelief for a little while: verily thou art ( one ) of the Companions of the Fire!" (8)
Esperanto - Teymouri
Teymouri,sayyid fazil, volume 0, page 0
kiam malfeliĉo trafas la homon,li alvokas sian Sinjoron, sin turnante al Li,poste, kiam estas donita al li iu favoro,li forgesas tion, kion li petis antaŭe, kaj aldonas rivalojn al Allah-opor devojigi la homojn for de Lia afero.Diru:“Ĝuu do vian miskredon por mallonga tempo!Vere vi estos unu el la loĝantoj de ľ fajro“.
Albanian - Sharif, Ahmadi
Ahmadi,Hajj Sharif, volume 1, page 0
E kur e godit njeriun ndonjë e keqe (ndonjë dëm), ai e lut Zotin e vet duke kërkuar ndihmë vetëm prej Tij, e kur nga ana e TIj i je ndonjë të mira (ia largon të keqen), ai e harron atë që më parë është lutur Atij, dhe i përshkruan shokë All-llahut për të larguar (njerëzit) nga rruga e Tij. Thuaj: "Kënaqu për pak kohë më mosbesimin tënd, se ti pa dyshim je nga banuesit e zjarrit!" (8)
Azerbaijani - Bunyadov
Ziya Bunyadov , volume 0, page 0
İnsana bir zərər toxunduqda tövbə edərək Rəbbinə yalvarar. Sonra (Allah Öz) dərgahından ona bir ne’mət əta etsə, əvvəlcə kimə dua etmiş olduğunu unudar və (xalqı) Allah yolundan (islam dinindən) çıxartmaq üçün Ona şəriklər qoşar. (Ey Peyğəmbər! Ona) De: “Hələ küfrünlə bir müddət dövran sür. Şübhəsiz ki, sən cəhənnəm əhlindənsən!”
Azerbaijani - Mehdiyev and Jafarl
Mehdiyev,Aqabala - Jafarli,Durdaneh, volume 0, page 0
8 (Имансыз вя йа иманы зяиф олан) инсана (суда боьулмаг вя юлцмя сябяб олан хястялик кими) бир зяряр-зийан тохунан заман о, (мяъбур шякилдя) юз Ряббиня тяряф гайыдан щалда Ону чаьырар. Сонра, Юз тяряфиндян она (щямин чятинликдян ниъат вя саиря кими) бир немят ята едян заман, кечмишдя, сябябиндян Аллащы чаьырдыьы шейи унудар вя (йенидян инсанлары) Аллащын йолундан аздырмаг цчцн Она (бцтлярдян вя саирядян) шярикляр гошар. Де: «Бир мцддят юз кцфрцндян бящрялян ки, мцтляг од ящлиндян олаъагсан.»
Bengali - Zuhur al Haqq
Zuhur al Haqq, volume 0, page 0
8)jLd iwdÖnËK bÖ:L-KÄ þemê KËk, ZLd Ìo GKwMÞxPË£ Zwk ewldKZêwËK WwËK, AZ:ek xZxd jLd ZwËK ÌdtwiZ bwd KËkd, ZLd Ìo KËÄk Kaw xgýiÙZ pËt jwt, jwk RËdø eÔËgê ÌWËKxQl Ggv AwÁwpzk oiKq xþÿk KËk; jwËZ KËk AekËK AwÁwpzk ea ÌaËK xg¸wìæ KËk| glÖd, Z×xi ÌZwiwk KÖfk opKwËk xKQÖKwl RygËdweËhwM KËk dwI| xdúPt Z×xi RwpwdíwiyËbk AìæhêÔ£ß|
Bosnian - Korkut
Korkut,Besim, volume 0, page 0
8. Kad čovjeka nevolja snađe, Gospodaru svome se moli, Njemu se obraća, a onda, pošto mu Allah milost svoju daruje, zaboravi onoga kome se prije molio, i druge Njemu jednakim smatra, da bi s puta Njegova na stranputicu odvodio. Reci: "Uživaj neko vrijeme u nevjerovanju svome, bićeš, sigurno, stanovnik u vatri! "
Bulgarian - Tovanov
Tovanov,Tsvetan, volume 0, page 0
8. А когато беда сполети човек, той зове своя Господ, покайвайки се пред Него. А когато го дари от Своята благодат, забравя той за какво Го е зовял по-рано и сторва на Аллах подобия, за да отклонява от Неговия път. Кажи: “Понаслаждавай се малко на своето неверие! Ти си от обитателите на Огъня.”
Chinese - Makin
Makin,Mohammad, volume 0, page 0
8.遭遇患难的时候,祈祷他的主,而归依他。然后,他赏赐他一种恩惠的时候,他就忘却以前曾祈求真主解除患难,而且为他树立若干匹敌,以致别人迷失真主的大道。你说:“你暂时享受你的不信吧!你必定是居住火狱的。
Farsi - Aminiyan
چو رنجى رسد آدمى را به جان
بخواند ربّ خود - انابت‌كنان -
پس آنگه خدا چونكه از سوى خويش
بر او نعمتى را بيارد به پيش
فرامُش نمايد كزين پيش‌تر
دعايش چه بود [از در دادگر]
همانندهايى براى خداى
شود قائل [و از چنين فكر و راى]،
[دگر مردمى هم ز راه بهى]
كشانَد سوى [ورطۀ] گمرهى
بگويش [ز عُمرت] كمى بهره بَر
كه [فرجام] باشى ز اهل [سقر]
Farsi - Ansariyan
و چون به انسان آسيبى رسد، پروردگارش را در حال بازگشت به سوى او [براى برطرف شدن آسيبش] مى‌خواند، سپس چون او را [براى رهايى از آن آسيب] نعمتى از جانب خود عطا كند، آن آسيب را كه پيش‌تر براى برطرف شدنش دعا مى‌كرد، فراموش مى‌كند و دوباره براى خدا همتايانى قرار مى‌دهد تا [مردم را] از راه خدا گمراه كند. بگو: اندك زمانى از كفر خود برخوردار باش، بى‌ترديد تو از اهل آتشى
Farsi - Ansari
Mas`oud, Ansari, volume 1, page 459
و چون به انسان گزندى برسد،پروردگارش را-انابت‌كنان به پيشگاه او-به[دعا]مى‌خواند، آنگاه چون از سوى خود نعمتى به او ببخشد.آنچه را كه از پيش براى آن دعا مى‌كرد،فراموش مى‌كند.و براى خداوند همتايانى قرار مى‌دهد.تا[مردم را]از راه او گمراه سازد.بگو:اندكى در كفر خود[از زندگى دنيا]بهره‌مند شو.بى‌گمان تو از دوزخيانى
Farsi - Arfa'
وقتى به اين انسان زيانى مى‌رسد، خدا را در حال انابه و زارى مى‌خواند و هنگامى كه خداوند نعمتى به او عطا كند، آنچه را به خاطر آن در گذشته دعا مى‌كرد، از ياد مى‌برد و براى خداوند همتايانى قرار مى‌دهد تا مردم را از راه او منحرف نمايد. بگو: كمتر از كفرت بهره گير. به آن كه تو از اهل آتش هستى
Farsi - Ashrafi
Mahmuod, Ashrafi Tabrizi, volume 1, page 774
و چون برسد انسان را ضررى بخواند پروردگارش را بازگشت‌كننده بسوى او پس چون دهد او را نعمتى از خود فراموش كند آن را كه بود مى‌خواند به آن از پيش و گردانيد براى خدا همتايان تا گمراه كند از راه او بگو برخوردار شو به كفرت اندكى به‌درستى كه تو از اهل آتشى
Farsi - Ayati
Abdul Mohammad, Ayati, volume 1, page 460
چون به آدمى گزندى برسد، به پروردگارش روى مى‌آورد و او را مى‌خواند. آن گاه چون به او نعمتى بخشد، همۀ آن دعاها را كه پيش از اين كرده بود از ياد مى‌برد و براى خدا همتايانى قرار مى‌دهد تا مردم را از طريق او گمراه كنند. بگو: اندكى از كفرت بهره‌مند شو، كه تو از دوزخيان خواهى بود
Farsi - Translation by ayatollahi
و چون رنجى به انسان برسد پروردگار خود را مى‌خواند درحالى‌كه به‌سوى او برگشته باشد و چون نعمتى از خود، به وى دهد باز همان دعا و زارى قبلى خود را فراموش مى‌كند و براى خدا شريكانى مى‌گيرد تا مردم را از راه خدا گمراه كند. به او بگو: سرگرم كفر خود باش و به اين بهرۀ اندك دلخوش باش كه تو از اهل آتشى
Farsi - Bahrampour
Abolfazl, Bahrampour, volume 1, page 459
و چون به انسان آسيبى رسد، پروردگارش را به حال توبه و انابه مى‌خواند، سپس چون او را از جانب خود نعمتى عطا كند، آن دعاهايى را كه پيش از اين [براى رفع بلا] كرده بود از ياد مى‌برد و براى خدا همتايانى قرار مى‌دهد تا از راه خدا گمراه كند. بگو: اندكى به كفر خويش برخوردار باش كه تو از اهل آتشى
Farsi - Barzi
Asghar, Barzi, volume 1, page 459
و هرگاه به انسان آسيبى برسد، پروردگار خود را - در حال بازگشت به درگاهش - مى‌خواند، سپس چون نعمتى از جانب خود به او عطا كند، آن را كه قبل از آن به درگاهش دعا مى‌كرد، فراموش مى‌كند. و براى خداوند همتايانى قرار مى‌دهد تا [بندگان را] از راه او گمراه سازد. بگو: با كفرت اندكى [در دنيا] بهره بگير، بى‌شك تو از اهل آتشى
Farsi - Culture and Knowledge Center
و هنگامى كه به انسان گزندى برسد، پروردگار خود را درحالى‌كه به او بازگشت كرده است مى‌خواند؛ سپس وقتى از جانب خود نعمتى به او عطا كند، آنچه را كه قبلا خدا را براى رفع آن مى‌خواند فراموش مى‌كند و براى خدا همتايانى قرار مى‌دهد، تا سرانجام [ديگران را] از راه گمراه كند. بگو: از كفر خود اندكى برخوردار باش كه تو از اهل آتش خواهى بود